GERZ-Keramik ( Simon-Peter )

 Geschiedenis:

- Simon Peter Gerz ( 1830-1893) richtte zijn bedrijf in 1857 op. Gerz GmbH.

- Simon Peter Gerz was de nonkel van Peter Dümler die later medeoprichter werd van Dümler & Breiden. Dümler kreeg veel hulp van zijn oom Simon Peter Gerz bij het oprichten en leiden van het bedrijf.

- Het bedrijf van Gerz kende een groot succes. In de 2de helft van de 19de eeuw vervaardigde het vooral rijk gedecoreerd steengoed in allerlei kleuren. ( bierbekers, buikbekers, vazen, tabakspotten, bloempotten, koffiepotten, botervlootjes, borden, mosterdpotten, ...) Vooral de bierbekers in samenwerking met een tingieterij werden in overvloed vervaardigd. 

De stijl van dit aardewerk was klassiek te noemen ( gebaseerd op de Gotische en Renaissance periode).

- Wanneer Simon Peter Gerz in september 1893 overleed, nam zijn schoonzoon Alphons Wilhelm Lötschert het bedrijf over. De stijl van de keramische producten veranderde toen naar de opkomende art nouveau. Lötschert werkte veel met bekende art nouveau artiesten uit die tijd.

- Met het uitbreken van WO I liep de verkoop ( en vooral de export) sterk terug en kwam het bedrijf in financiële moeilijkheden. In 1917 moest de productie volledig worden stilgelegd.

- Na de oorlog nam Albert Breiden (van Dümler & Breiden)  samen met Johann Übelacker ( Ü-keramik) het bedrijf over en probeerde Gerz GmbH nieuw leven in te blazen. Ze moesten op zoek naar geld en verkochten de mallen ( gietvormen ) van Gerz-keramik aan andere keramiekbedrijven ( o.a. Eckhardt & Engler) Eckhardt & Engler kocht van Gerz ook een grote bakoven.

Het bedrijf Gerz-keramik bloeide terug op met dank aan de export. Helaas door de grote inflatie (1921) en de dood van Albert Breiden (1926) waren er veel ups & downs.

- Toen Gerz-keramik juist terug op het goede spoor was, brak WO II uit! De volledige export viel stil en in 1942 werd de fabriek vernield door een bombardement. 

- Na WO II werd de fabriek terug opgebouwd. Tijdens de hoogconjunctuur ( jaren '50 en '60) groeide het bedrijf en moesten er nieuwe fabrieken gebouwd worden. Het aantal medewerkers nam toe tot meer dan 300 mensen. Vooral de siervazen met felle glazuren waren een succes.

- Maar zoals bij bijna alle Duitse keramiek bedrijven ging in de jaren '90 de productie sterk achteruit en werd het faillissement in 1997 uitgesproken.

Identificatie: 

- De oudere artikelen van Gerz-keramik werden vooral gebakken in rode klei ( klinker).

- Maar vanaf 1960 werden de siervazen ( fat lava vazen) vervaardigd met witte klei.

- De vazen werden altijd alleen met een nummer voorzien. Meestal staan ze in een rechte lijn, maar soms volgen ze de ronde buitenrand van de basis. Vaak gemerkt met een maat in cm. De vorm en grootte kunnen worden gescheiden door een schuine streep of geschreven op een aparte regel ( soms gescheiden door een ononderbroken lijn).

gerz 509/30

 

Roth Keramik

 Geschiedenis:

Roth-keramik is opgericht begin de jaren '70 door Edmund Roth. De fabriek stond in Ebernhahn in het hart van de West-Duitse keramiek industrie. Het was een klein bedrijf en in de jaren '70 werkte er zo'n 20 tal mensen. Eén van de belangrijkste ontwerpers was Dorothea Roth.

Het bedrijf Roth-Keramik bestaat nog steeds en maakt nu badkamer- en keukenkeramiek.

Informatie over het bedrijf is moeilijk te vinden omdat de familie Roth hier niet aan wil meewerken.

In de jaren '70 maakte Roth heel mooie vazen met uitzonderlijke glazuren die nu heel gegeerd zijn.

De prijzen van hun vazen nu ligt ook veel hoger dan andere west-germany keramiek.

Identificatie:

- Roth gebruikte een rood bruine klei.

- markeringen worden meestal in de basis gedrukt. Maar heel wat keramiek stukken hebben geen nummer.

- Vaak zijn de markeringen heel moeilijk te lezen vanwege de glazuur. 

- Roth gebruikte een gouden of zilveren label ( sticker) die met rood bedrukt is.

Walter ( Walther) Becht keramik

 Geschiedenis:

Deze keramiek fabriek wordt voluit ook wel Oberhessische Keramik Walter Becht AG genoemd.

AG staat voor een venootschap dat eigendom is van aandeelhouders.

Het bevond zich in Schlitz. Oberhesissche verwijst naar Oberhessen ( dit is een centrale Duitse staat) waar Schlitz te vinden is.

De eerste gegevens van Walter Becht Keramik zijn te vinden rond 1969-1970. De begindatum wanneer het bedrijf is opgericht is moeilijk te vinden. Het bedrijf sloot de deuren in 2010.

De laatste jaren werkte het vooral in opdracht van andere keramiek bedrijven. Zo maakte het römertophe voor Bay-keramik.

Voor de glazuren werkte Walter Becht vaak samen met Manz in Keulen.

Identificatie:

- Walter Becht gebruikte vooral witte klei.

- De meeste basismarkeringen hebben een duidelijke "WB".

- In sommige geallen wordt "SCHLITZ" ook om de basis geschreven.

WB 160/28

WB 169/18

WB Schlitz 908

WB Schlitz 912

 

Gräflich Ortenburg ( west-germany )

 geschiedenis: 

Gräflich Ortenburg werd opgericht in 1946 en was gevestigd in Tambach ( Duitsland).

In 1939 werden er grote stukken kleigrond gevonden op de bezittingen van de graven van Ortenburg bij Coburg. Dit was voor Alram Graf Zu Ortenburg de aanleiding om na de wereldoorlog ( in 1946) de keramiekateliers van Graf Ortenburg op te richten. De werkplaatsen bevonden zich in de zijvleugel van het kasteel te Tambach. Er werden vazen, figuren en aardewerk gemaakt. De versiering werd met de hand gedaan in een aangrenzende schilderstudio.

In 1949 werden de ateliers omgedoopt tot Graeflich Ortenburgsche Steingutmanufaktur en werd er overgeschakeld op koffie- en theeserviezen, vazen en wandborden. Om kosten te besparen werden er minder en minder stukken met de hand beschilderd.

Over het algemeen werden er in de laatste jaren steeds meer en meer modernere vormen en decors gebruikt. Ook werden er buitenlandse ontwerpers aangenomen om internationaal mee te kunnen en succesvol te zijn.  ( beeldhouwer Sebastiano Buscetta uit Tunis en de Amerikaanse ontwerpster Irene Pasinski)

Eind jaren zestig was er een grote omzetdaling en in 1968 stopte de eigen productie van het bedrijf.

Gräflich Ortenburg staat bekend om de kwaliteit van hun dikke lavaglazuren en ook om de vierkante/rechthoekige vormen die geglazuurd zijn in één enkele kleur glansglazuur.

identificatie: 

Gräflich Ortenburg gebruikt vaak een donkerbruine / rode klei, maar er zijn ook heel wat items met witte klei ( mogelijk waren dit latere stukken).

De keramiekstukken zijn meestal gemarkeerd met een formuliernummer, soms is er een maataanduiding meestal door een nummer (1, 2, 3 ) en soms in cm-hoogte. Sommige zijn voorzien van een schildtypemarkering ( = logo).

 

463

675/2

675/3

Marei

 Geschiedenis Marei-keramik 1948 - 2016

Marei, gelegen in Rheinbach was eerst een onderdeel van ES-keramik. Ze werden zelfstandig in 1948. In 1948 gingen Josef Emons en Jean Fuss uit erlkaar en werd de keramiek fabriek Fuss & Emons in twee gesplitst.

J Emons Söhne richtte ES keramik op ( ging ermee verder) en Jean Fuss & Shon KG  richtte Majolikafabrik Rheinbach Jean Fuss and Shon ( afgekort Marei) op.

De naam Marei komt van Majolikafabrik Rheinbach

In 1956 was Bodo Mans in dienst van Marei. Hij was één van de belangrijkste ontwerpers. 

De productie  stopte in 2016

Signatuur

Marei gebruikte meestal roodachtige klei, maar afhankelijk van de leveranciers kom dit gaan naar bruine tot donkerbruine klei.

De markeringen op de basis was zeer verschillend. Meestal is er zelfs geen markering. De grootte werd aangeduid met 1/2/3/4

Het is dan ook zeer moeilijk om hun werk toe te kennen aan hun fabriek.

marei 4300

marei 4302

cache-pot

cache-pot

cache-pot

Cortendorf

 Geschiedenis

- In 1890 is dit bedrijf opgericht door Julius Griesbach in Cortendorf (tegenwoordig hoort dit bij Coburg). Deze firma 'Porzellanfabrik Julius Griesbach'  verwerkte verschillende materialen en naast een aantal porseleinen voorwerpen werden er eigenlijk vooral huishoudelijke gebruiksvoorwerpen van aardewerk geproduceerd waaronder een grote verscheidenheid aan koffie-en theepotten met dierlijke vormen. Het meeste hiervan werd ongemerkt verkocht aan de Amerikaanse firma 'Ebeling & Reuss' in Philadelphia.  

- Cortendorf ontving in 1958 de 'iF'-prijs (dit is een product ontwerp prijs) voor de casserole serie 'Brilliant'. Een casserole is een soort braadschaal waarin vlees in de oven gebraden kan worden. Andere 'iF'-prijzen werden toegekend in 1959 voor andere van dit soort schalen.

- Ook werd er een groot aantal decoratief aardewerk vervaardigd. Vooral figuratief keramiek ( dieren, hoofdjes,...) was enorm in trek.

Zeker toen in 1954 beeldhouder en modelleur Albert Strunz bij cortendorf kwam werken.

De door hem ontworpen sculpturale werken, waaronder het repertoire van muurmaskers dat in 1958 werd geïntroduceerd en in de jaren daarna voortdurend werd uitgebreid, was immens populair. Men kon de vraag naar deze muurhoofdjes moeilijk aan en men ging samenwerken met Achental-keramik. Samen met Achtental-keramik produceerden ze veel figuratief keramiek met de karakteristieke eigenschappen van Cortendorf-keramik tot begin jaren zeventig.

- Cortendorf maakte vooral veel dierlijk porselein. Herten en reeën, maar ook paarden en duiven waren in trek. In de jaren '50 ging men meer voor kinderkamers decoratief aardewerk maken, zodat deze dierlijke figuren moderner gevormd en als kitscherig beschouwd werden. 

- Ook werden er veel naaktfiguren gemaakt door modelleur Albert Strunz.

- Eind januari 1973 werd het bedrijf overgenomen door de porseleinfabriek "W. Goebel" in het naburige Rödental.

4336/2

Lanie

cortendorf ?

KMK-keramik of Kupfermühle keramik

 Geschiedenis

KMK-keramik Manufaktur Kupfermühle is in 1949 opgericht in een oud munitiemagazijn in het noorden van Duitsland Hohenlockstedt ( boven Hamburg).

Men huurde het gebouw. De oprichters hadden geen verkooppersoneel, geen klanten en nauwelijks eigen vermogen. De eerste serviezen ( o.a. serie Siena ) werden geproduceerd met 5 halfgeschoolde werknemers. 

Stilaan groeide het bedrijf en in 1960 kocht men land en gebouwen. 8 jaar later ( 1968) was de jaarlijkse omzet voor het eerst boven de 1 miljoen Duitse Mark.

In dit jaar ( 1968) ontwierp men ook het decor Viola ( zie foto hieronder) wat een groot succes bleek.

Ook begon men met het schilderen van glazuren. Het hoofddoel bleef het produceren van serviezen. ( porseleinen steengoed) 

Tot 1985 bleef het bedrijf sterk groeien.

Naast sier keramiek bleef het bedrijf zich vooral richten op keramiek voor de keuken.

In 1997 ging het bedrijf failliet.

Decoren

Voor de verschillende decoren zie op de website kmk.golz.info

     kmk-keramik nr. H7D

decor viola